STRONA GŁÓWNA NA POCZĄTKU... CIEMNA MATERIA SUPER WSZECHŚWIAT EKSPANSJA EWOLUCJA WSZECHŚWIATA PROMIENIOWANIE TŁA

NA POCZĄTKU...
NOWA HIPOTEZA EWOLUCJI WSZECHŚWIATA

Nasz Wszechświat jest tylko mizernym fragmentem nieskończenie wielkiego procesu, który nigdy nie miał początku i nigdy nie będzie miał końca.

Zakładam, że Wszechświat utworzył się z ostatniego stadium kolapsu zapadającej się gwiazdy w innym wszechświecie. Ten inny wszechświat nazwijmy nadwszechświatem.

Z założeń teorii Wielkiego Wybuchu też wynika, że gęstość Wszechświata przynajmniej przez jakiś czas po wybuchu była wystarczająco duża, aby Wszechświat znalazł się wewnątrz strefy Schwarzschilda - czyli Wszechświat był czarną dziurą, a przecież raz powstała czarna dziura nie może ulec zniszczeniu?!


Kolapsująca gwiazda, zanim zniknie za horyzontem zdarzeń przechodzi przez postać gwiazdy neutronowej. Posiada ona wówczas gęstość jądrową. Ale gwiazda zapada się dalej, następnym etapem jest gwiazda kwarkowa w której materia przyjmuje postać plazmy kwarkowo-gluonowej. Na tym etapie kończą się teoretyczne przewidywania współczesnej nauki co do losów nadal ściskanej plazmy, właściwie nie widać powodów dlaczego nie miałaby zapaść się do punktu.

W tym miejscu nowa hipoteza przyjmuje założenia dotyczące przekształcenia materii w zapadającej się gwieździe, uniemożliwiające zapaść fundamentalnych elementów materii do kuriozalnie małych rozmiarów:

  • Dalszy nacisk grawitacji na plazmę powoduje przekroczenie promienia Schwarzschilda zapadającej się masy i rozpoczyna się proces kolapsów kwarków, proces, którego już nie można zatrzymać.

  • Kolapsowi ulegają nie wszystkie kwarki, lecz tylko te, nieliczne, które zapadają się przy ciśnieniu znacznie mniejszym od ciśnienia, przy którym prawdopodobieństwo kolapsu wszystkich kwarków wynosi 100%.

  • Wymiary skolapsowanych kwarków stają się nieporównywalnie mniejsze.

  • Rozpoczęcie procesu kolapsu kwarków rozpoczyna proces wchłaniania materii, i ciemnej materii z przestrzeni w której kolapsar się utworzył

  • Od tego momentu masa kolapsara i jego promień Schwarzschilda będą ciągle rosły.

  • Dla hipotetycznego obserwatora znajdującego wewnątrz promienia Schwarzshilda, kolapsar staje się wszechświatem.

  • Dla obserwatora znajdującego na zewnątrz promienia Schwarzshilda, kolapsar staje się czarną dziurą.

  • Z zapadniętych kwarków w kolapsarze w procesie nukleosyntezy powstają atomy pierwiastków lekkich.

  • Kwarki które nie zapadły się, są w pełni przezroczyste dla powstałych atomów i stanowią przestrzeń powstałego wszechświata.

  • Czarna dziura /wszechświat/ jest samoregulującą się maszyną, w której grawitacja dąży do wywarcia nieskończenie wielkiego ciśnienia na materię, a proces kolapsów kwarków zatrzymuje przyrost ciśnienia na poziomie skończonym. Proces kolapsów kwarków uniemożliwia materii czarnej dziury /wszechświata/ zapadnięcie się do punktu.

  • Wraz z zmniejszeniem rozmiarów kwarków maleją rozmiary protonów, neutronów maleje długość Plancka, i wynikające z tego dalsze konsekwencje

    • Tak powstała czarna dziura /wszechświat/ składa się z dwóch rodzajów materii /z punktu widzenia obserwatora znajdującego się wewnątrz nowo powstałego wszechświata/:

    • z kwarków które uległy kolapsowi i w procesie nukleosyntezy stały się sub elementami atomów pierwiastków lekkich, zwanych dalej po prostu materią

    • z kwarków które nie zapadły się, zwanych dalej ciemną materią

    Kiedy zapadająca gwiazda staje się czarną dziurą, rozpoczyna się ważny proces, czarna dziura rozpoczyna pożerać nie tylko materię, ale głównie ciemną materię z wszechświata, w którym powstała. W czeluściach czarnej dziury jest formowana przestrzeń, czyli ciemna materia. W wszechświecie w którym zapadła się gwiazda, powstaje wir znikającej przestrzeni, czyli wir ciemnej materii. Czarna dziura jest jedynym obiektem w Wszechświecie, który jest w stanie wpłynąć na ruch określonego fragmentu ciemnej materii /przestrzeni/. Jeżeli czarna dziura opuści galaktykę i osiągnie odpowiednią masę rozpocznie kształtować własną galaktykę. Zagadnienie to będzie omówione na stronie Ewolucja Wszechświata.

    Pomiędzy skolapsowaną gwiazdą a wszechświatem, w którym ten kolaps nastąpił, istnieje nieporównywalna różnica gęstości materii i ciemnej materii na korzyść gęstości skolapsowanej gwiazdy. Ta potężna różnica gęstości dotyczy również różnicy gęstości ewentualnego obserwatora. W odczuciu ewentualnego obserwatora znajdującego wewnątrz czarnej dziury, jej atmosfera nie jest tak porażająca jak w naszej wyobraźni, ponieważ gęstość obserwatora jest porównywalna z gęstością materii czarnej dziury.

    Im bardziej rośnie masa czarnej dziury /wszechświata/, tym mniejsza staje się gęstość średnia czarnej dziury skutkiem zmniejszania się gęstości atomów materii i cząstek ciemnej materii. Na pytanie: względem czego maleje gęstość średnia Wszechświata? Odpowiadam: względem urojonej nie rozszerzającej się przestrzeni.

    Między materią a ciemną materią występuje oddziaływanie grawitacyjne i oddziaływanie ciemnej materii na materię na poziomie kwantowym.

Myśl główna przyjętych założeń oparta jest na plazmie kwarkowej, ponieważ kwarki uznawane są jako elementarne cząstki, a plazma kwarkowo - gluonowa jest stanem materii uznanym przez naukę.

Jednak jutro może okazać się, że kwarki są także podzielne, albo że w ogóle nie istnieją. Bardziej uniwersalnym rozwiązaniem byłoby tu zastąpienie plazmy kwarkowej pojęciem - "zupą cząstek elementarnych".

Od punktu widzenia obserwatora zależy, czy skolapsowana gwiazda jest dla niego czarną dziurą, czy wszechświatem. Jeżeli obserwator znajduje się pod promieniem grawitacyjnym skolapsowanej gwiazdy to jest ona jego wszechświatem, natomiast jeżeli obserwator znajduje się na zewnątrz promienia Schwarzschilda skolapsowanej gwiazdy, to jest ona czarną dziurą.

Kolapsująca gwiazda jest obiektem, w którym występuje największe ciśnienie jakie może wystąpić w układzie zamkniętym pod swoim promieniem Schwarzshilda, ciśnienie przy którym rozpoczyna się proces kolapsu elementarnych cząstek materii i powstaje nowa przestrzeń.

W tym miejscu nasuwa się pytanie, czy każdy obiekt otoczony sferą Schwarzschilda jest wszechświatem. Wszechświat to taki obiekt, w którym występują wystarczająco olbrzymie odległości, aby zadziałał efekt odpychania kosmicznego. Obecnie mamy za mało informacji o budowie czarnej dziury, aby odpowiedzieć na pytanie: czy nowo powstała czarna dziura spełnia kryteria wszechświata?

Kwarki i pozostałe elementy materii posiadają gęstość zależną od średniej gęstości Wszechświata.
Im większa masa Wszechświata tym mniejsza gęstość elementów materii i ciemnej materii
.

Podczas kolapsu gwiazdy następuje skokowe zmniejszenie rozmiarów /wzrost gęstości/ elementarnych cząstek materii. Materia wykonuje olbrzymi skok w czwartym wymiarze przestrzeni w kierunku znaku minus, następuje gwałtowne zmniejszenie długości Plancka

Natomiast wzrost masy czarnej dziury będący analogią ekspansji Wszechświata, oprócz wzrostu ilości cząstek materii i ciemnej materii, powoduje płynny wzrost rozmiarów wszystkich elementów materii i ciemnej materii - jest to podróż materii w czwartym wymiarze przestrzennym w kierunku znaku plus.


W zasadzie, materię złożoną z niezapadniętych kwarków powinienem nazwać materią przezroczystą, ale nazwa ciemna materia nie jest przypadkowa. Ruchem gwiazd w galaktykach rządzą zasady, których nie można wyjaśnić według znanych praw fizyki. Astrofizycy poszukują ważnego czynnika umożliwiającego opisanie ruchu materii w galaktykach. Czynnik ten nazwano ciemną materią.

Wyobraźmy sobie plazmę kwarkowo-gluonową, w której kwarki posiadają nieporównywalnie mniejszą gęstość, przy zachowaniu tej samej masy, niż w zwykłej materii - to jest właśnie ciemna materia.

Wszystkie dotychczasowe, uznane przez naukę, strukturalne modele atomów nie są całkowicie adekwatne w stosunku do rzeczywistości. Budowy atomu, jądra atomowego i jego powłok elektronowych nie można w ogóle opisać za pomocą jakiegokolwiek mechanicznego modelu; własności atomu i cząstek, są zbyt nieuchwytne, kontrowersyjne i niejednoznaczne. Pomimo to, wartość tych modeli jest ogromna, pozwalają one bowiem - choćby w sposób przybliżony - wyobrazić sobie pewne zjawiska, a także wysnucie pewnych wniosków, które nierzadko bywają trafne.

Spójrzmy na istotę ciemnej materii z punktu widzenia naszego Wszechświata.
Ciemna materia wypełnia Wszechświat w wielkiej koncentracji, jest wszędzie. Próżnia według dotychczasowych wyobrażeń nie istnieje. Natomiast materia w ciemnej materii rozłożona jest przypadkowo.

Ciemna materia i materia są dla siebie doskonale przezroczyste. Oznacza to, że pomiędzy materią a ciemną materią, z uznanych przez naukę oddziaływań, występuje oddziaływanie grawitacyjne i prawdopodobnie kwantowe. Tzn. prawdopodobnie są wzajemnie zależne ich gęstości.
Chociaż nie znajdziemy jej w żadnym podręczniku fizyki, o ciemnej materii mówi się coraz częściej i coraz głośniej. Naukowcy z NASA, używając obserwatorium promieniowania X /Chandra/, zmierzyli rozkład ciemnej materii w galaktyce eliptycznej. Przeprowadzono również badania w gromadach galaktyk. Z tych pomiarów wynika, że ta tajemnicza substancja istnieje w wielkiej koncentracji w większości obszarów galaktyki. Z szczegółowych badań wynika, że ciemna materia nie oddziaływuje sama ze sobą, przynajmniej w masywnych kosmicznych strukturach, takich jak eliptyczne galaktyki lub gromady galaktyk. Naukowcy twierdzą, że około 90 procent materii Wszechświata jest zawarta w pewnej niewidzialnej, jak dotąd nie wykrytej formie materii, zdradzającej swoją obecność wyłącznie poprzez oddziaływanie grawitacyjne ze zwykłą materią.

Ciemna materia wydaje się być grawitacyjnym klejem trzymającym razem galaktyki i gromady galaktyk, żadna ze struktur kosmicznych nie ma wystarczającej ilości widzialnej masy, aby wyjaśnić ich dynamikę ruchu.
Jeżeli ten grawitacyjny klej, ciemna materia, chroni galaktyki i gromady galaktyk przed zapadnięciem się, lub rozproszeniem, to na tej samej zasadzie może chronić cały Wszechświat przed grawitacyjnym kolapsem lub ekspansją - a jeżeli tak - to modele Friedmana i teoria Wielkiego Wybuchu tracą sens.

W tej chwili wyklucza się taką możliwość, że ciemna materia może być utworzona z niewidzialnych gwiazd, pyłu i gruzu kosmicznego lub czarnych dziur.
Ciemna materia musi być egzotyczna, czyli nie może być utworzona z protonów i elektronów. Różne obserwacje w zakresie widma radiowego, optycznego, rentgenowskiego są ukierunkowane na określenie rozmieszczenia i natury ciemnej materii.
Ocenia się, że 80 procent masy (lub mas) w galaktyce jest niewidzialna. Z tego wynika, że ciemna materia jest bardzo skoncentrowana ( przynajmniej w dużych galaktykach i gromadach galaktyk) i dlatego nie może oddziaływać sama ze sobą. To znaczy, że cząstki ciemnej materii prawdopodobnie nie mogą się zderzać ze sobą jak bilardowe kule i wzajemnie odpychać lub dyfundować w obszarze galaktyki i gromady.

Powróćmy do roli ciemnej materii w budowie Wszechświata według Nowej Hipotezy.
Wszechświat głównie zbudowany jest z ciemnej materii i to ona tworzy jego przestrzeń, przestrzeń posiadającą masę.
Materia i ciemna materia Wszechświata znajdują się pod swoim promieniem Schwarzschilda. Według Nowej Hipotezy Wszechświat będzie rozszerzał się wiecznie. Rozszerzanie się Wszechświata nie jest efektem tajemniczego wybuchu, lecz efektem wzrostu promienia grawitacyjnego /promienia Schwarzschilda/, a promień grawitacyjny zwiększa się, bo rośnie masa Wszechświata, tak jak rośnie masa każdej czarnej dziury.
I chociaż gęstość Wszechświata będzie malała wiecznie to długowieczny obserwator nigdy tego nie zauważy, dla niego Wszechświat zawsze będzie taki sam, gęstość obserwatora też będzie malała. Taki model wszechświata nie podlega żadnym dotychczasowym standardom.

Żyjemy w wszechświecie, który znajduje się pod promieniem Schwarzschilda, własnej masy, żyjemy wewnątrz czarnej dziury, jakich wiele powstało w "nadwszechświecie". "Nadwszechświat", też znajduje się wewnątrz promienia Schwarzschilda własnej masy, też jest czarną dziurą, ale o nieporównywalnie większej masie i nieporównywalnie mniejszej gęstości niż Wszechświat. Nadwszechświat wraz z innymi czarnymi dziurami mieszka w nadnadwszechświecie, który ma nieporównywalnie większą masę, ale jest tylko drobnym fragmentem nieskończonej i wiecznej przestrzeni superwszechświata.

Według Nowej Hipotezy pokarmem każdej czarnej dziury jest nie tylko materia, lecz głównie ciemna materia. Czarna dziura nigdy nie jest głodna, ponieważ otoczona jest ciemną materią wszechświata w którym istnieje. Nasz Wszechświat pożera ciemną materię i materię z nadwszechświata. Powoduje to ciągły wzrost masy i rozmiarów Wszechświata. Nadwszechświat pożera materię i ciemną materię z ...

Następna strona:

CIEMNA MATERIA A ODPYCHANIE KOSMICZNE

 
R E K L A M A
AstroFORUM - Astronomiczne Forum Dyskusyjne



2002-2013